Narzędzia:

30 lipca 2020 r.

legislacja polityka społeczna 30.07.2020

Komisja Rodziny, Polityki Senioralnej i Społecznej przyjęła bez poprawek ustawę o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom zesłanym lub deportowanym do Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich w latach 1939–1956, uchwaloną z inicjatywy prezydenta. Ustawa przewiduje przyznanie takim osobom jednorazowych świadczeń pieniężnych w wysokości proporcjonalnej do długości przebywania na zesłaniu lub deportacji. Za każdy miesiąc podlegania w latach 1939–56 tego rodzaju represji ma przysługiwać 200 zł; jednorazowe świadczenie nie może wynieść mniej niż 2,4 tys. zł. Szacuje się, że z ustawy skorzysta ok. 22 tys. osób; biorąc pod uwagę średni czas przebywania na zesłaniu, świadczenie może wynieść 13,2 tys. zł. Koszt wypłaty świadczeń oszacowano na ok. 290 mln zł. Świadczenie będzie przyznawane na wniosek osoby zainteresowanej, złożony do Szefa Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych. Oprócz podstawowych danych wnioskodawcy, wniosek będzie zawierał oświadczenie osoby zainteresowanej o nieuzyskaniu odszkodowania lub zadośćuczynienia na podstawie art. 8 ust. 2a ustawy o uznaniu za nieważne orzeczeń wydanych wobec osób represjonowanych za działalność na rzecz niepodległego bytu Państwa Polskiego. Do wniosku trzeba będzie dołączyć kopię dokumentu potwierdzającego obywatelstwo polskie. Ustawa umożliwia osobie zainteresowanej zamieszkałej za granicą złożenie wniosku o wypłatę świadczenia w państwie zamieszkania na jej zagraniczny rachunek bankowy.

Jak mówił podczas posiedzenia komisji rodziny minister Andrzej Dera z Kancelarii Prezydenta RP, proponowane świadczenie to rekompensata dla osób, które nigdy nie dostały odszkodowania od ZSRR – w przeciwieństwie do osób poszkodowanych przez hitlerowskie Niemcy. „Dlatego fakt, że wypłaci je państwo polskie, ma wymiar symboliczny” – podkreślił. Zdaniem przewodniczącego komisji senatora Jana Filipa Libickiego planowane świadczenie to znak, że nasze państwo pamięta o poszkodowanych przez ZSRR osobach.

Podczas posiedzenia rozpatrzono także ustawę o zmianie ustawy o delegowaniu pracowników w ramach świadczenia usług oraz niektórych innych ustaw, uchwaloną z inicjatywy rządu. Na wniosek senator Magdaleny Kochan komisja postanowiła zaproponować Senatowi odrzucenie nowelizacji.

Podczas posiedzenia nowelizację omówiła wiceminister rodziny, pracy i polityki społecznej Alina Nowak. Jak mówiła, ustawa dotyczy modyfikacji zatrudnienia pracowników delegowanych na terytorium RP i uzależnienia okresu ochrony pracowniczej od długości delegowania. Nowela modyfikuje też zadania Państwowej Inspekcji Pracy związane z pracownikami delegowanymi. Ustawa wprowadza do polskiego prawa przepisy dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady Unii Europejskiej z 28 czerwca 2018 r. Przewiduje ona m.in., że po okresie delegowania pracownik będzie objęty prawem kraju przyjmującego. Nowela ograniczy okres delegowania pracowników do 12 miesięcy z możliwością przedłużenia go o 6 miesięcy na podstawie umotywowanego powiadomienia. Celem dyrektywy jest rozwiązanie problemu nieuczciwych praktyk i promowanie zasady, że za tę samą pracę w tym samym miejscu powinno przysługiwać to samo wynagrodzenie, a także zapewnienie uczciwych warunków wynagrodzenia pracownikom delegowanym i równych warunków konkurencji między przedsiębiorstwami delegującymi pracowników a lokalnymi przedsiębiorstwami w kraju przyjmującym.

Do ustawy 3 uwagi o charakterze legislacyjnym zgłosiło senackie biuro legislacyjne, które zaproponowało w związku z tym 6 poprawek do rozpatrywanej nowelizacji.

W trakcie dyskusji wątpliwości zgłaszane przez senatorów dotyczyły przede wszystkim umieszczenia w rozpatrywanej ustawie zapisów dotyczących reguły wydatkowej, niemającej nic wspólnego z kwestią pracowników delegowanych. Na to zagadnienie zwrócił uwagę senator Jan Filip Libicki, a także przedstawiciel senackiego biura legislacyjnego. Za odrzuceniem ustawy opowiedzieli się senatorowie Magdalena Kochan i Artur Dunin. Uzasadniali swoje stanowisko umieszczeniem w nowelizacji zapisów nie  mających nic wspólnego z delegowaniem pracowników, czyli z treścią implementowanej dyrektywy unijnej. Senator Ryszard Majer wskazywał natomiast, że ustawa jest procedowana w szczególnym czasie – epidemii koronawirusa, co wymusza na parlamencie prowadzenie szybkich prac legislacyjnych.

Zobacz inne aktualności Przejdż do wszystkich aktualności

28 września 2020 r.

Komisja Ustawodawcza oraz Komisja Praw Człowieka, Praworządności i Petycji postanowiły kontynuować prace nad projektem ustawy o zmianie ustawy – Prawo o notariacie.

25 września 2020 r.

Senatorowie z Komisji Nadzwyczajnej do spraw Klimatu zapoznali się z informacją na temat założeń i planów polityki klimatycznej rządu

24 września 2020 r.

Komisja Zdrowia zaproponuje poprawki do ustawy o Funduszu Medycznym.