Narzędzia:

II Seminarium ekonomiczne w Senacie pt. „Gospodarka a polityka zdrowotna”

zdrowie gospodarka 16.09.2021
„Gospodarka a polityka zdrowotna” (fot. H.Pielas - Kancelaria Senatu)

Zespół Doradców Komisji Zdrowia przedstawił w Senacie podczas II Seminarium Ekonomicznego pt. „Gospodarka a polityka zdrowotna” założenia nowej strategii w ochronie zdrowia.  Jak zaznaczyła przewodnicząca senackiej Komisji Zdrowia Beata Małecka-Libera, aby realizować tę długoletnią strategię zdrowie musi być priorytetem rządu i państwa, do rozmów trzeba zaprosić polityków, bo musi ona powstać w konsensusie i przy udziale środowisk medycznych, pracujących w tym systemie.

Senator Małecka-Libera podkreśliła, że po raz pierwszy w Senacie doszło do spotkania ekspertów zajmujących się ochroną zdrowia z ekspertami zajmującymi gospodarką. W seminarium udział wzięli eksperci z Rady Gospodarczej - Zespołu Doradców ds. Gospodarczych przy Marszałku Sentu RP.

Zespół Doradców Komisji Zdrowia wyróżnił cztery elementy składające się na główne założenia nowej strategii zdrowia Polaków: zdrowie publiczne, organizacja zintegrowanego systemu ochrony zdrowia, rozwój kadr i odpowiednie finansowanie. Ma być ona podstawą stworzenia docelowego systemy ochrony zdrowia w Polsce.

Maciej Bogucki kierujący Zespołem Doradców Komisji Zdrowia Senatu mówił, że należy znowelizować ustawę o zdrowiu publicznym. Wskazał, że w obecnym kształcie jest ona martwa, bo nikt jej nie realizuje. Podkreślił, że osoba odpowiedzialna za zdrowie powinna być w randze wicepremiera ds. zdrowia publicznego, aby zaakcentować wagę tego obszaru w pracach rządu. „W narodowym programie zdrowia powinny się znaleźć szczególnie ważne elementy zarówno z zakresu edukacji zdrowotnej, monitorowania sytuacji w zakresie zdrowia i efektywności programów zdrowotnych. Szczególnie w obecnej sytuacji działań i strategii pocovidowych, szczepień i profilaktyki przeciwzakaźnej” – wymienił Maciej Bogucki. Wskazał na konieczność rozwoju nauki o zdrowiu i zagwarantowania źródeł jej finansowania m.in. w Agencji Badań Medycznych, Narodowym Centrum Nauki czy Narodowym Centrum Badań i Rozwoju. Podkreślił też znaczenie medycyny sportowej i medycyny pracy.

Założenia Zintegrowanego Systemu Ochrony Zdrowia przedstawił kierownik Zakładu Ekonomiki Zdrowia i Zabezpieczenia Społecznego z Uniwersytetu Jagiellońskiego dr hab. Christoph Sowada. „Nasz główny postulat dotyczy odejścia od obecnego podziału systemu na opiekę podstawową, ambulatoryjną i stacjonarną. Taki podział nie odpowiada potrzebom zdrowotnym, wiedzy medycznej i nie zachęca do efektywnego ekonomicznie wykorzystywania zasobów” – powiedział prof. Sowada. Zaproponował zbudowanie systemu zintegrowanego na trzech poziomach. Podstawowy miałby leżeć w kompetencjach samorządów lokalnych z finansowaniem z NFZ-u proporcjonalnie na mieszkańca. Obejmowałby m. in. małe szpitale, POZ-y, zdrowie publiczne, medycynę pracy, opiekę socjalną, podstawową diagnostykę i profilaktykę. Poziom drugi zorganizowany by był na poziomie regionalnym czy wojewódzkim i zarządzany np. przez holdingi publiczno-prywatne. Odpowiadałby za bardziej specjalistyczne usługi, diagnostykę realizowane przez wyspecjalizowane szpitale. Trzeci na poziomie krajowym miałby być koordynowany przez ministerstwo zdrowia lub inną instytucję centralną i obejmowałby instytuty, kliniki uniwersyteckie czy szpitale o znaczeniu strategicznym dla państwa.

Artur Białoszewski wskazał, że po konsultacjach z samorządami zawodów medycznych, zespół rekomenduje podniesienie wynagrodzeń wszystkim grupom personelu medycznego i rewizję wycen procedur medycznych. „Będzie to skutkowało również poprawą warunków pracy (…), czy też poprawą kondycji finansowej placówek medycznych” – wyjaśnił. Aby zachęcić do podjęcia pracy w zawodach medycznych zaproponował wprowadzenie szeregu udogodnień, np. ulgę szkoleniową. W zakresie wymiany kadr mówił o potrzebie zwiększenia płynności wymiany pokoleniowej i liczby wyspecjalizowanych pracowników poprzez zwiększenie limitów przyjęć na uczelnie i ogólne zwiększenie nakładów na szkolnictwo wyższe.

Hanna Majszczyk wskazała, że niezbędnym minimum, które powinno być zapewnione na finansowanie opieki zdrowotnej  to 7% PKB, przy założeniu adekwatności realizowania zadań do potrzeb. Powinno się ono odnosić do PKB planowanego na dany rok budżetowy tak, jak w przypadku wydatków na obronę narodową. Powinna być także wprowadzona gwarancja, że finansowanie w kolejnym roku nie będzie niższe od danego roku. Gdyby ten poziom okazał się niewystarczający w stosunku do potrzeb, to finansowanie powinno być uzupełnione ze środków budżetowych. „Zwracamy również uwagę, że niezbędne jest wprowadzenie mechanizmów zapewniających maksymalną efektywność wydatkowania środków (…) w tym kontrole jakości, ilości świadczeń, stały monitoring efektów przy wzroście nakładów, porównanie kosztów realizacji świadczeń pomiędzy jednostkami” – podkreśliła Hanna Majszczyk. Mówiła, że zespół zwrócił uwagę na połączenie finansowania ochrony zdrowia ze środków publicznych i prywatnych. „Wskazujemy na to, że można pomyśleć o wprowadzeniu możliwości dofinansowania świadczeń ze środków prywatnych w zakresie wykraczającym poza zakres objęty finansowaniem ze środków publicznych. Przy bezwzględnym zachowaniu równego dostępu obywateli do świadczeń gwarantowanych” – podkreśliła.

Senator Małecka-Libera podsumowała, że zostało zdiagnozowane wszystko, co obecnie źle funkcjonuje w systemie. „Musimy teraz mówić o tym, w jaki sposób zasypać te słynne doły, o których tutaj mówimy, wyjść na prostą i zacząć realizować długoletnią, długofalową strategię. To nasze wyzwanie” – powiedziała. Przewodnicząca Komisji Zdrowia wskazała, że po pierwsze zdrowie musi stać się priorytetem rządu i państwa. Szczególnie teraz po pandemii i w obliczu kolejnych wyzwań w zakresie zdrowia publicznego. Po drugie jeśli strategia ma być realizowana długofalowo, to należy do rozmów w gronie eksperckim zaprosić także polityków, aby przyjąć ją na drodze konsensusu. I po trzecie w dyskusji muszą uczestniczyć także przedstawiciele środowisk medycznych, którzy pracują w tym systemie. „Nie da się rozwiązać problemów jeśli środowiska medyczne nie będą partnerem” – powiedziała. Zapowiedziała, że spotkania w gronie ekspertów ochrony zdrowia i gospodarki będą w Senacie kontynuowane.

Prof. Sowada mówił, że najczęściej są dwa podejścia do finansowania ochrony zdrowia; w opinii niektórych ekonomistów nie warto inwestować w ochronę zdrowia, bo te pieniądze są marnotrawione,  w opinii przedstawicieli środowisk medycznych  jedyny problem w ochronie zdrowia to ograniczone nakłady finansowe.  Według prof. Sowady ekonomika zdrowia każe odrzucić oba stanowiska. Jego zdaniem niemożliwy jest rozwój bez inwestycji. Inwestycje są także potrzebne do zachowania status quo. Ponieważ najważniejszym czynnikiem produkcji jest praca ludzka więc kluczowe dla funkcjonowania są inwestycje w kompetencje i w zdrowie człowieka, m.in. przez dostarczanie świadczeń zdrowotnych. Wskazał na badania, które pokazują jak wielkie straty gospodarcze występują w związku z chorobami – koszty pośrednie - obniżona produkcyjność przez zgony, lub potrzebę opieki nad bliskimi.  Np. straty w produkcji z powodu nadużywania alkoholu w 2016 r. w UE  wyniosły 32 mld euro,  w Polsce - 3,5 mld euro. Z tych danych widać jak ważne jest zdrowie z ekonomicznego punktu widzenia.  Prof. Sowada podkreślił, że „gaszenie pożarów” w ochronie zdrowia, czyli np. oddłużanie szpitali,  zaspokajanie roszczeń płacowych jest działaniem racjonalnym, choć następuje w coraz krótszych odstępach czasu i coraz więcej kosztuje, bo ich zaniechanie spowoduje katastrofę. Podkreślił jednak, że nie można odsuwać kompleksowej reformy tego systemu.


 

Zobacz inne aktualności Przejdż do wszystkich aktualności

Wicemarszałek Borusewicz z wizytą na Litwie

W drugim dniu wizyty Wicemarszałek Senatu RP odwiedził m.in. gimnazjum z polskim językiem wykładowym w Niemenczynie oraz złożył kwiaty na cmentarzu na Antokolu w Wilnie.

Prace w komisjach senackich – 19 października 2021 r.

Obradowały komisje Rolnictwa i Rozwoju Wsi, Środowiska, Gospodarki Narodowej i Innowacyjności, Praw Człowieka, Praworządności i Petycji.