Rozwiń język: pl
 
 
Senat Rzeczypospolitej Polskiej
Iategorie w dziale

Komisje senackie

Komisja Rolnictwa i Rozwoju Wsi

Konferencja "Jaki system doradztwa rolniczego w Polsce po 2013 r.?"

06 listopada 2012

6 listopada 2012 r. w Sejmie parlamentarzyści, przedstawiciele resortu rolnictwa, urzędów marszałkowskich i wojewódzkich, ośrodków doradztwa rolniczego, związków i organizacji rolniczych, samorządu rolniczego, eksperci i rolnicy dyskutowali o przyszłości systemu doradztwa rolniczego w Polsce. Konferencję "Jaki system doradztwa rolniczego w Polsce po 2013 r.?" zorganizowały komisje: Rolnictwa i Rozwoju Wsi Senatu i Sejmu.

Otwierając konferencję, przewodniczący senackiej komisji rolnictwa Jerzy Chróścikowski przypomniał, że zgodnie z unijnymi dokumentami programowymi dotyczącymi polityki rozwoju obszarów wiejskich i rolnictwa w latach 2014-2020, doradztwo rolnicze ma być najważniejszym czynnikiem podniesienia konkurencyjności europejskiego rolnictwa i zapewnienia transferu wiedzy od nauk rolniczych do praktyki.

Przewodniczący sejmowej komisji rolnictwa Krzysztof Jurgiel poinformował zaś, że obydwie komisje zdecydowały, iż propozycje zmian systemu doradztwa rolniczego przedstawione podczas konferencji znajdą się w ich stanowiskach, które zostaną przekazane rządowi.

Wiceminister rolnictwa Tadeusz Nalewajk, oceniając obecnie funkcjonujący system doradztwa rolniczego w Polsce, podkreślił, że będzie się on zmieniał, bo zmieniają się potrzeby mieszkańców wsi. Zdaniem wiceministra, doradztwo nie powinno być tylko związane z rolnictwem i wdrażaniem wspólnej polityki rolnej, ale także z przemianami społeczno-ekonomicznymi na wsi.

Naczelnik Wydziału Doradztwa Rolniczego i Transferu Wiedzy w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi Eugeniusz Chyłek przedstawił informacje na temat propozycji Komisji Europejskiej, dotyczących doradztwa rolniczego po 2013 r., stanu negocjacji i stanowisko rządu polskiego w tej sprawie, a także informację na temat prac nad systemem doradztwa w Polsce po 2013 r. Poinformował, że rząd pozytywnie ocenia proponowane w nowym okresie programowania wzmocnienie roli systemu doradztwa rolniczego i transferu wiedzy poprzez nałożenie na państwa członkowskie Unii Europejskiej obowiązku zapewnienia świadczenia usług doradczych przez wykwalifikowaną i systematycznie szkoloną kadrę. W celu właściwego przygotowania zadań doradztwa rolniczego i efektywnego wykorzystania środków dostępnych w ramach wspólnej polityki rolnej 24 kwietnia 2012 r. minister rolnictwa powołał zespół ds. opracowania koncepcji funkcjonowania systemu doradztwa rolniczego w latach 2014-2020.

W swoim wystąpieniu prof. Józef Kania z Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie negatywnie ocenił obecny status jednostek doradztwa rolniczego. Wskazał też na brak koordynatora działalności ośrodków doradztwa, a także na niedostateczne więzi ze środowiskiem naukowym, spowodowane m.in. brakiem właściwego premiowania pracowników nauki za współpracę z gospodarką. W opinii prof. Józefa Kani, funkcjonowanie ośrodków doradztwa rolniczego być może usprawniłoby przekazanie ich pod kontrolę izb rolniczych wraz z zagwarantowaniem odpowiednich środków finansowych albo podporządkowanie ośrodków ministrowi rolnictwa, ale ze zmianą roli i funkcji Centrum Doradztwa Rolniczego w Brwinowie.

Obecny system doradztwa rolniczego skrytykował także dyrektor Instytutu Rozwoju Wsi i Rolnictwa Mirosław Drygas. Jak mówił, państwowe doradztwo rolnicze w Polsce charakteryzuje się niespotykaną w innych krajach strukturą. Składa się z kilkunastu w żaden sposób niepowiązanych ze sobą jednostek. Nie ma też ośrodka decyzyjnego, aktywnie koordynującego działalność ośrodków doradztwa z punktu widzenia realizacji celów polityki rolnej państwa, w tym przyjętej w kwietniu 2012 r. strategii zrównoważonego rozwoju wsi, rolnictwa i rybactwa, w powiązaniu z wyzwaniami wynikającymi ze strategii "Europa 2020" oraz reformy wspólnej polityki rolnej. Dyrektor Mirosław Drygas przedstawił 4 propozycje struktur organizacyjno-funkcjonalnych doradztwa rolniczego: państwowo-samorządowy z nadrzędną rolą resortu rolnictwa; państwowo-samorządowy z nadrzędną rolą Centrum Doradztwa Rolniczego, pod ścisłym nadzorem ministerstwa rolnictwa; samorządowo-państwowy z nadrzędną rolą urzędów marszałkowskich; samorządowo-państwowy z nadrzędną rolą izb rolniczych. W ocenie dyrektora Mirosława Drygasa, najkorzystniejszy z punktu widzenia realizacji przyszłych zadań związanych z funkcjonowaniem w strukturach Unii Europejskiej, a także w kontekście realizacji krajowej polityki rozwoju obszarów wiejskich i sektora żywnościowego jest wariant pierwszy.

Prof. Beata Jeżyńska z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie przedstawiła 4 warianty zmian systemu doradztwa rolniczego: zmiany minimalne; doradztwo filarowe; doradztwo przedmiotowe; rozbudowa systemu doradztwa (doradztwo wieloelementowe). Opowiedziała się za włączeniem do sytemu doradztwa izb rolniczych, które z uwagi na ich usytuowanie w terenie, kompetencje, możliwości decyzyjne oraz zadania ustawowe nie mogą konkurować z doradztwem, jak to ma miejsce obecnie, ale muszą się stać jego częścią. Postulowała m.in. ustalenie zasad akredytacji i funkcjonowania prywatnych jednostek doradztwa, ich wewnętrzne podporządkowanie i struktury hierarchiczne.

Joanna Kowalska, sekretarz senackiej Komisji Rolnictwa i Rozwoju Wsi, przedstawiła stanowiska w sprawie zmian systemu doradztwa rolniczego Mazowieckiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Warszawie, Podlaskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Szepietowie, Kujawsko-Pomorskiego Ośrodka Doradztwa Rolniczego w Minikowie, prof.Sławomira Zawiszy z Katedry Ekonomiki i Doradztwa w Agrobiznesie Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego w Bydgoszczy, Instytutu Włókien Naturalnych i Roślin Zielarskich w Poznaniu, Instytutu Ogrodnictwa w Skierniewicach, Stowarzyszenia WSPÓLNOTA, Stowarzyszenia Akredytowanych Podmiotów Doradztwa Rolniczego AKROS.

Podczas dyskusji podnoszono kwestię podległości ośrodków doradztwa rolniczego. Pod względem organizacyjnym podlegają one samorządom województw, pod względem finansowym - wojewodom, a merytorycznym - resortowi rolnictwa. Utrudnia to funkcjonowanie ośrodków. Postulowano znowelizowanie ustawy o jednostkach doradztwa rolniczego w celu usprawnienia zarządzania ośrodkami doradztwa oraz umożliwienia pozyskiwania środków na realizację ich zadań. Większość uczestników konferencji opowiedziała się za państwowo-samorządowym wariantem doradztwa rolniczego z dominująca rolą ministra rolnictwa. Dyskutanci byli zgodni, że środki finansowe przeznaczane na doradztwo są zbyt małe. Podkreślano, że niskie wynagrodzenia doradców są powodem odchodzenia z ośrodków najlepszych specjalistów. Wybierają oni firmy prywatne lub otwierają własną działalność gospodarczą. Problemem jest też brak systemu doskonalenia zawodowego doradców, drogi awansu zawodowego oraz systemu ubezpieczenia doradców od odpowiedzialności za szkody wywołane błędami popełnionymi w trakcie świadczenia usług. Zwrócono również uwagę na brak współpracy ośrodków z uczelniami wyższymi i niedostateczny dostęp do badań naukowych. Przedstawiciel prywatnego doradztwa postulował, aby zmienić przepisy ustawy o jednostkach doradztwa rolniczego, tak aby w większym stopniu uwzględniały współistnienie doradztwa publicznego i prywatnego bez uprzywilejowywania któregokolwiek z nich, a także by zapewniły profesjonalny, niezależny, taki sam dla obu form doradztwa nadzór merytoryczny. Wskazywano, że system doradztwa rolniczego powinien zapewniać jednolity standard usług.

zapis video

 

realizacja: Ideo powered by: CMS Edito